Paste your Google Webmaster Tools verification code here
Fotograaf: Jan Banning
Rob Soeters tijdens de actie Fotograaf: Jan Banning

In het weekend van 19 op 20 december heb ik tezamen met zeven anderen een vierentwintig uur doorgebracht in de gevangenis de Vrije Wolf te Utrecht.

Bij de gevangenis werden wij ontvangen door Celesta en de POP vrijwilligers in Nederland. Nadat wij onze persoonlijke bezittingen, zoals mobieltje, horloge of leesmateriaal, hadden ingeleverd kregen wij van Celesta een korte uitleg over het werk van POP en over de condities gedurende onze detentie. Daarna vertelde Adje (Adjedonnie), een succesvolle rapper, op indringende wijze hoe hij in de gevangenis terecht kwam, omdat hij de verleiding van het makkelijke geld niet kon weerstaan en hoe belangrijk in de gevangenis de re-habilitatie is geweest om z’n leven weer op te pakken en hem te brengen tot wat hij nu is: een gevierd artiest en een man die met workshops scholen bezoekt om criminaliteit onder jongeren te voorkomen.
Het was Adje die ons uiteindelijk in onze cellen opsloot.

Waarom de toevoeging light bij de titel van dit stukje?

Ten eerste light, omdat je weet dat die deur zich gesloten heeft voor niet meer dan 24 uur, maar doordat je je horloge hebt moeten inleveren verlies je het gevoel voor de tijd en sta je regelmatig stil bij het punt van de tijd. Je kunt je een idee vormen hoe het moet zijn als je voor twee, drie of meer jaren opgesloten zou zijn. En dat dan in zo’n kleine kale ruimte! Die leegheid en die tijdloosheid moet geestelijk dodend zijn.

Op de tweede plaats light, omdat de omstandigheden en de stemming, ook van onze “bewakers”, plezierig was. Je moet er niet aan denken dat je je cel met twee of drie andere gevangenen moet delen. Celesta vertelde ons dat in Oeganda het aantal gevangenen vaak 3 á 4 keer de capaciteit van de gevangenis overtreft en de voorzieningen dus volledig onvoldoende zijn. Regelmatig probeer ik mij voor te stellen hoe dan het leven zou zijn. Meer dan eens herinner ik me weer de verhalen van een vriend die drie jaren in Venezuela in een overvolle en van agressie bruisende gevangenis zat. Zulke gevoelens benader je (gelukkig) niet met 24 uur op water en brood in Utrecht.

En tenslotte light, omdat wij ons water en brood niet door een luikje in de deur toegeschoven kregen, maar dat gezamenlijk in de gang voor onze cellen nuttigden. Momenten van reflectie en het delen van ervaringen. Light omdat wij als verrassing tien minuten mochten luchten, omdat het zondag was. Light omdat wij allemaal wisten dat wij hier opgesloten zaten voor een héél goed doel. Voor Product of Prison, die de eigenwaarde van gevangenen probeert op te krikken, de leegheid van het leven in de gevangenis probeert te doorbreken en de gevangenen een eerlijke kans op een terugkeer in de maatschappij wil geven.
En om voor zo’n goede zaak opgesloten te zitten is dan niet zwaar maar light.

Rob Soeters

24 uur op water en brood “light”
Share this with your friends

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *